Huzur Hali İçin Daha Sık Yapman Gerekenler

Huzur kolay bulunmaz derler. Oysaki öyle değil. Bazen bir kuşun sesini dinlemek, bazen sevdiğin birinini kalp atışlarını dinlemek, bazen de sakin bir yerde kafanı dinlemek huzurdur. Evet, bu kadar kolay olmadığı da olur. Bazen huzuru bulmak zordur. İşler yoğundur ya da iş yoktur. Çevren kalabalıktır ya da yalnızsındır. İmkansız hayallerin vardır ya da hayal kuracak halin yoktur. İstediğin bir şey olmuştur ve kaybetmekten korkuyorsundur ya da istediğin hiçbir şey olmuyordur. Bazısı için kolay olan senin için zordur. Her şeyin başı sağlıktır ama senin için değil. Bu böyle uzar gider. Ve yaşam döngüsü devam ettikçe de bunlar yaşanır. Huzurun kolay olduğu kısma geri mi dönsek? Yani her şeyi biraz daha basitleştirsek mi? Albert Camus hayatın tadını çıkarmayı huzurlu buldu, Marcel Proust ana odaklanmayı. Uzak Doğulu bilgeler doğada olun dediler. Buda huzurun dışarıda değil, içimizde olduğunu vurguladı. Huzuru aramadan, bir anlık sessizliği fark ederek, yaşamı affederek ve kendini bilerek bir tatlı huzur yaşamak. Güzel bir müziğin ritminde, güzel bir sözün etkisinde. Mesela teşekkür ederim ya da seni seviyorum gibi. Böyle bakınca huzur kolay görünüyor değil mi? Hadi, huzuru biraz daha örneklendirelim.

Doğa bazen huzura hızlı bir geçiş yapmanı sağlayan portal gibidir. Güneşin batışını seyrederken hayran kalırsın. İçin güzellikle dolar.

Bazen bir cümle bulutların dağılmasını sağlar. Mesela kendimi süper hissediyorum ya da bütün bunları geride bırakıyorum gibi.

Bazen cümlelere bile gerek olmaz. Şöyle uzun, derin ve içten bir nefes alırsın. Nefes aldığın sırada zihnin devreden çıkar, sadece var olursun. 

Pema Chodron bir keresinde şöyle demişti: Sen gökyüzüsün. Bunun dışında her şey hava. Boşluk da öğreticidir mesela. 

Savaşmak değil, yaratmak huzur getirir. Ama yıkılmayanın üstüne de yenisi yapılmaz. O zaman biz şuna denge diyelim mi? 

Huzurun bir gülümsemeyle başladığı da olur. Kapkaranlık bir yere vuran küçücük ışık huzmesi gibi.

Fırtınada da bir huzur vardır. Sadece onunla mücadele etmediğinde, sabırla gözlemlediğinde kendini belli eder. 

Tek başınayken sıkılmayan insan huzurludur. Sabahattin Ali hapiste bile özgürdü. Japonya'da hiçbir şey yapmama festivali var.

Birtakım şeyleri görmezden gelmeli ama kendinin farkında olmalısın. Yaşamak da bir uzmanlık değil mi?

İçinde bir şeyler değişirse, dışında da bir şeyler değişir. Sen minik bir evrensin sonuçta. 

Son olarak bir Lao Tzu sözü ekleyelim şuraya:

"Eğer depresyondaysan geçmişte yaşıyorsundur. Eğer stresliysen gelecekte yaşıyorsundur. Eğer huzurluysan anı yaşıyorsundur."