Tek Gece, İki Yabancı (2. Bölüm)

Yeni Bir Hikaye

Sema gözlerini kapattı.

“Peki,” dedi,

“buraya neden geldin?”

Adam çok yavaş bir şekilde elini uzattı.

Dokunmadı.

Ama çok yakındı.

“Çünkü,” dedi,

“İlk kez biri bana aradığı benmişim gibi baktı.”

Sema gözlerini açtı.

Ve o anda…

anladı.

Tek gecedeki iki yabancı onlardı. Peki, bu hikaye nereye gidecekti? 

Bu bir aşk değildi belki.

Henüz.

Ama…

gerçekti.

Sema’nın kalbi şunu hissetti:

“Yanlış insanlarla olmamın sebebi… doğru olanın başka bir dünyada olmasıydı.”

Ama şimdi…

o dünya,

buradaydı.

Ve…

tek geceyle sınırlı mı kalacaktı? 

*

Adam gözlerini kaçırdı ilk kez.

Bu küçük hareket…

Sema’nın içini beklenmedik bir şekilde sıktı.

“Benim dünyam… sabit,” dedi.

“Senin dünyan gibi değil.

Burada… seçimler var.”

Sema acı bir şekilde gülümsedi.

“Seçimler mi?” dedi.

“Ben hep yanlış olanları seçiyorum zaten.”

Adam bir adım daha yaklaştı.

“Hayır,” dedi sakince.

“Sen… hissetmediklerini seçmiyorsun.”

Sema doğrudan adama baktı.

“Peki ya sen?” dedi.

“Sen beni seçtin mi?”

Adam hiç düşünmeden cevap verdi.

“Evet.”

Sessizlik.

Ama bu sefer rahatsız edici değildi.

Sanki ikisi de aynı duygunun içinde duruyordu.

Sema yavaşça koltuğa oturdu.

Ellerini dizlerinin üzerine koydu.

“Bu gece,” dedi,

“bir randevudaymış gibi davranalım mı?”

*

Adam hafifçe kaşlarını kaldırdı.

“Randevu?”

“Evet,” dedi Sema.

“Kaçırdığım… ya da hiç yaşayamadığım bir randevu.”

Gözleri parladı.

“Bu sefer… gerçekten hissettiğim biriyle.”

Adam bir an durdu.

Sonra…

çok hafif gülümsedi.

Ve o gülümseme

Sema’nın onu neden sevdiğini bir kez daha hatırlattı.

“Tamam,” dedi adam.

*

O gece…

Evde kalmaya karar verdiler. Evde romantik bir gece. 

Mutfağa geçtiler.

Birlikte yemek pişirdiler. 

Sema dolabı açtı, sevdiği şarabı kadehlere boşalttı. 

Adam tezgaha yaslandı.

Gülümseyen, aşık gözlerle sevdiği kadını izledi. 

İki kadeh şarap.

Küçük bir masa.

Ve iki yabancı.

Ama yabancı gibi değillerdi.

Birbirlerini beklemişlerdi.

*

Saatler geçti.

Sohbet ettiler.

Sema ona gerçek dünyayı anlattı:

yanlış randevuları, kararsızlıklarını, içindeki o “bir şey eksik” hissini…

Adam ise kendi dünyasını anlattı:

hep aynı cümleleri kurmayı, aynı sahneleri yaşamayı ama kimsenin onu gerçekten duymamasını…

Sema yavaşça ona baktı.

Adam yavaşça ona yaklaştı. 

İlk temas…

Gözleri.

Sonra dudakları.

Birbirlerine sarılarak ve özlemle. 

Küçük bir öpücük, büyük bir keşfe dönüştü. 

Ateşli ve duygusal bir keşif. 

*

Gece ilerledikçe…

Sema’nın korkusu büyümeye başladı.

Saat.

Duvar.

Sessizlik.

“Ne zaman gideceksin?” diye sordu.

Adam cevap vermedi.

Şafak…

yavaş yavaş geliyordu.

Gece bitiyordu. 

Tek gece.

*

Işık yavaşça odayı doldurmaya başladı.

Adamın silueti…

çok hafif titreşti.

Ve sonra…

yavaş yavaş…

solmaya başladı.

Ama tam kaybolmadan önce

“Yeni bölümü aç,” dedi.

Sema dondu.

“Ne?”

Adamın sesi artık çok uzaktaydı.

“Bu sefer… seni ben bulacağım.”

Seni…

Ve…

yok oldu.

*

Sema uzun süre kıpırdamadı.

Elini hala onun dokunduğu yerde tuttu.

Sonra…

yavaşça telefona uzandı.

Webtoon uygulamasını açtı.

Yeni bölüm.

Yağmur, sokak ve adam. 

Ama bu sefer…

yalnız değildi.

Karşısında biri vardı.

Net değildi.

Ama tanıdıktı.

Sema’nın kalbi hızlandı.

Parmağı ekranda titredi.

Sayfayı kaydırdı.

Ve orada…

kendi yüzünü gördü.

Hikaye değişmişti.

İkisi de artık aynı dünyadaydı. 

Onlar için yeni bir ilişki başlamıştı.